အျပာကား HD အလန္းေလးေတြၾကည့္ခ်င္ရင္ ေအာက္ပုံကုိႏွိပ္ပါ..

Saturday, January 27, 2018

ဆံပင္ညိဳညဳိေလး (အပုိင္း ၁)


၁၉၃၃ ခုႏွစ္၏ ေအးျမေသာ ေဆာင္းညတြင္ျဖစ္ပါသည္။ မီးလင္းဖိုမွ လြန႔္လူးေသာမီးေရာင္သည္ ျဖာက်လ်က္ ရွိေနသည္။ ၁၈ ႏွစ္သမီးေလး ေထြးငယ္ သည္ ခိုက္ခိုက္တုန္လ်က္ရွိသည္။ ေဆာင္းေၾကာင့္ မဟုတ္၊ ေၾကာက္ရြံ့စိတ္ေၾကာင့္တည္း။ သူမတစ္ကိုယ္လုံးတြင္ အဝတ္အစားမရွိ၊ မီးေရာင္သည္ သူ႔ကိုယ္ေပၚတြင္ ေျပးလ်က္၊ ေမႊ႕ယာခုံႀကီးေပၚတြင္ ေကြးေကြးေလး၊ ခုံေပၚတြင္ ဒူးေထာက္လ်က္သားမွ သူ၏ခႏၶာကိုယ္အေပၚပိုင္းသည္ ခုံ ေနာက္မွီ အထက္တြင္ တြဲေလာင္းျဖစ္လ်က္ရွိသည္။ သူမ၏ ရင္သား မ်ားသည္ တြဲေလာင္းျဖစ္လ်က္၊ ေျခေထာက္မ်ားသည္ ခုံ လက္ရမ္းတစ္ဖက္စီတြင္ က်ဲကားလ်က္၊ သူ႔ အဖုတ္ႏွင့္ တင္ပါးတို႔သည္ ျဖဲထားသလိုျဖစ္ေနေၾကာင္း ခံစားမိရသည္။ သူမသည္ ကိုယ္တုံးလုံးျဖစ္လ်က္ ရွိသလို အားကိုးရာလည္း မဲ့လ်က္ရွိသည္။ မျမင္ရေသာ္လည္း ေနာက္ေက်ာဖက္ တြင္ သူ႔အလုပ္ရွင္ျဖစ္သူ သခင္ႀကီးေဒးဗစ္ ၏ အဝတ္အစားမ်ား ခၽြတ္ခ် ပစ္ေနသံကို ၾကားေနရသည္။
သခင္ႀကီးေဒးဗစ္ အိမ္တြင္ အိမ္ေဖာ္အျဖစ္ မိဘမဲ့ေက်ာင္းမွ ေရာက္လာသည္မွာ တစ္လ သာ ရွိပါေသးသည္။ ထိုစဥ္က သူမသည္ ကံေကာင္းသူတစ္ဦးဟု ထင္ခဲ့မိသည္။ ခန္းနားေသာအိမ္ႀကီး၊ အခန္းႀကီး မ်ားအား သန႔္ရွင္းျပင္ဆင္ ရမည္ဟု ဂုဏ္ယူခဲ့ရသည္။ အစားအေသာက္မ်ားက ေကာင္းမြန္သလို ေနထိုင္ရပုံကလည္း သူၾကဳံခဲ့ဘူးသည့္ မိဘမဲ့ေက်ာင္းႏွင့္ မယွဥ္သာေအာင္ ျမင့္မားလွေပသည္။ ဤသို႔ေသာ အလုပ္မ်ိဳးကိုရခဲ့သည္မွာ သူမကံႀကီးေပလို႔သာ။ စီးပြားပ်က္ကပ္အတြင္း ဆင္းရဲျခင္း အနာကို ခံစားၾကရသူမ်ားအလယ္ သူကား ထြန္းထြန္းေပါက္ေပါက္ဟု ဆိုရမလို၊ သူႏွင့္အတူ မိဘမဲ့ေက်ာင္းတြင္ ေနခဲ့ၿပီး ၁၈ ႏွစ္ျပည့္သြားသူတို႔အဖို႔ ကံဆိုးမႈမ်ား ဆက္တိုက္ၾကဳံၾကရခ်ိန္တြင္ သူ႔ဘဝက အေပၚစီးေရာက္ခဲ့ သည္။ ဤသို႔ျဖင့္ သူသည္ သခင္ႀကီးေဒးဗစ္ ၏ အပ်ိဳရည္ဖ်က္မႈကို ကိုယ္တုံးလုံး ေစာင့္ေနရေသာ အျဖစ္သို႔ေရာက္ခဲ့ေပသည္။
အမွန္ကေတာ့ သူ အလုပ္စဝင္သည္မွသည္ အဆိုး မွ ပို၍ဆိုး ဆိုး လာျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ အစမွာေတာ့ တကိုယ္လုံး အဝတ္အစားမပါသလို စူးစူးရဲရဲ အၾကည့္ခံရရာ မွသည္ သူအလုပ္လုပ္ေနစဥ္ မေတာ္တဆ ထိမိေတြ႕မိသည္ သို႔ ေျပာင္းလာခဲ့သည္။ ဖန္ခြက္ကြဲ သည္ကို ဒဏ္ေပးရာမွ သူမ၏ ဖင္ပိုင္းတစ္ခုလုံး သူ႔ေပါင္ေပၚသို႔တင္ကာ အတြင္းခံ ေပၚသည္အထိ လုံခ်ည္ကိုလွန္၍ အရိုက္ခံရသည့္အခါ ဗိုက္ကို မာေတာင္ေနေသာ သူ႔ပစၥည္းျဖင့္ ထိုးထားျခင္း ခံရ သည္။ ေန႔စဥ္ပင္ သူ၏လုပ္ရပ္မ်ားက တစ္ေန႔တျခားသိသာလာကာ ည အခ်ိန္မ်ားကေတာ့ ျဖင့္ အဆိုးဝါးဆုံးပင္ ျဖစ္သည္။ သူမကို စာၾကည့္ခန္းအတြင္းသို႔ေခၚသည္။ ညအိပ္အဝတ္ရွည္ကို ဝတ္ထားေသာ္လည္း ယင္းေအာက္တြင္ ကိုယ္တုံးလုံးျဖစ္ေနမွန္းမၾကာခင္ေတြ႕ရသည္။ သူ႔ေရွ႕တြင္ သူမကို ရပ္ ေနခိုင္းကာ ကိုယ္လုံးကို ပြတ္သတ္သည္။ ေနာက္ ပိုင္းတြင္ သူ႔ေရွ႕တြင္ ဒူးေထာက္ခိုင္းကာ လေရ ထြက္သည္အထိ အစုတ္ခိုင္းသည္။ ယခုညေတာ့ျဖင့္ သူမသည္ ခုံေပၚတြင္ ကိုယ္တုံးလုံး ကုန္း ေနရၿပီ။ ဒီည သူ႔ကို လိုးေတာ့မည္ဟု လည္း ႀကိဳေျပာထားသည္။ သူမေနာက္ေက်ာ တြင္ ရပ္လၽွက္ ျဖဲထားေသာ သူ႔ အဖုတ္ကို ေတာင္ေနေသာ လီးႀကီးႏွင့္ ပြတ္၍ ေနသည္။ သူ႔ အပ်ိဳရည္ကို လုံးဝပ်က္စီးသြားေအာင္ အပ်ိဳေမွးကို ေဖာက္၍ ထိုးထည့္လိုက္သည့္အခါ ေအာ္ငိုမိသည္။ သူ႔ပါးစပ္မွ ညည္းညဴသံမ်ားထြက္လာသည့္တိုင္ေအာင္ သူမ၏ ေသြးမ်ားႏွင့္ ေခ်ာေမြ႕ေစသြားေသာ အဖုတ္အတြင္းသို႔ စကာ လိုးေနေလၿပီ။
ေထြးငယ္ သည္ ငါးေပ ငါးလက္မ ေက်ာ္ အရပ္ရွိသည္ျဖစ္ရာ မိန္းကေလးထဲတြင္ အတန္ျမင့္သည္။ ဆံပင္ ညိဳညိဳ ရွည္ရွည္မွလြဲ၍ သူ႔တြင္ ထူးျခားေသာ သြင္ျပင္ မရွိလွပါ။ ယခုေတာ့ ယင္းဆံစမ်ားသည္ သူမ၏ ခါးကိုေက်ာ္ကာ တင္ပါး ေပၚထိ ဖုံးလ်က္ရွိသည္။ ေထြးငယ္ ၏ဘဝ တြင္ ပိုင္ဆိုင္သည့္အရာဆို၍ ဆံပင္ရွည္ကိုသာ ျပရေပမည္။ မိဘမဲ့ေက်ာင္းတြင္ အစားအေသာက္ ခ်ိဳ႕တဲ့ျခင္းေၾကာင့္ပင္ ကိုယ္လုံးက ေသးသြယ္သည္။ သူ႔ရင္သားမ်ားသည္ ေသးငယ္ေသာ္လည္း မာက်စ္သည္။ နို႔သီးမ်ားမွာ ညိဳေဖ်ာ့ေဖ်ာ့၊ လက္သန္းဖ်ားခန႔္ရွိမည္။ ခါးေသးၿပီး လုံးဝန္း က်စ္လ်စ္ေသာ တင္ပါးမ်ားရွိသည္။ နီညိဳေရာင္ အေမႊးမ်ားက သူ႔ အဖုတ္ေလးကို ဝန္းရံထားသည္။
အဆိုးႏွင့္စခဲ့သည့္ ေထြးငယ္၏ ဘဝက ၁၈ ႏွစ္ အရြယ္တိုင္ေအာင္ ထူးၿပီး ေကာင္းလာခဲ့သည္ကို မေတြ႕ရ၊ ၃ ႏွစ္သမီး အရြယ္တြင္ သူ႔မိဘႏွစ္ပါးလုံး မီးထဲပါသြားခဲ့သည္။ ေဆြမ်ိဳးမ်ားက လည္း မေစာင့္ေရွာက္နိုင္သည္ျဖစ္ရာ အစိုးရ လက္ထဲ သို႔ ထိုးအပ္လိုက္ၾကသည္။ ယင္းမွသည္ သူသည္ မိဘမဲ့မိန္းကေလး ေက်ာင္း အဆင့္ဆင့္ ကို ေျပာင္းေရြ႕ လာခဲ့ရရာ ကေလးေမြးစားလိုသည့္သူ မ်ား ၏ လာေရာက္ ၾကည့္ရႈျခင္းကို တစ္ခါတစ္ရံ ၾကဳံရေသာ္လည္း အေတာ္မ်ားမ်ား မိသားစုမ်ား က ေမြးစားလိုသည္မွာ နို႔စို႔ ကေလး အရြယ္သာျဖစ္ၿပီး ဆယ္ေက်ာ္သက္ရြယ္ မဟုတ္ၾကရာ အရြယ္ေရာက္ လာသည္ႏွင့္ အမၽွ ေမၽွာ္လင့္ခ်က္နည္းပါးလာခဲ့သည္။  တိုင္းျပည္စီးပြားေရးက်သည္ႏွင့္ အမၽွ မိဘမဲ့ေက်ာင္းေနဘဝကလည္း ၾကပ္တည္းလာသည္။ နဂိုကမွ အစားအေသာက္ ပါးရွားေသာ ေက်ာင္းတြင္ ပို၍ ပင္ ေလ်ာ့နည္းလာသည္။ ကိုယ့္ကေလးကိုယ္ မေကၽြးနိုင္ေတာ့ေသာ မိသားစုမ်ား တိုးလာသည္ႏွင့္ အမၽွ အေဆာင္ အခန္းမ်ားတြင္ လူဦးေရမ်ားလာကာ ၂၀ ဆန႔္ေသာ အခန္းတြင္ ၃၀ ေနရသည္။ ကေလးငယ္မ်ားကို အႀကီးမ်ားႏွင့္ တြဲ အိပ္ေစသည္။ ၁၈ ႏွစ္ျပည့္သည္ႏွင့္ အစိုးရက ေထာက္ပံ့မႈ ရပ္ဆိုင္းလိုက္သည္ျဖစ္ရာ ရက္စက္ေသာ ေလာက အတြင္းသို႔ လႊတ္လိုက္ျခင္းခံရေတာ့သည္။ စီးပြားပ်က္ကပ္ ဆိုးရြားလာသည္ႏွင့္အမၽွ အလုပ္လက္မဲ့ တိုးပြားလာကာ အသက္ေမြးပညာ နည္းပါးသူတို႔ သည္ ျပည့္တန္ဆာမ်ားအျဖစ္သို႔ ေရာက္ရွိသြားၾကေတာ့သည္။

ေထြးငယ္ ကေတာ့ သူ႔ဘဝ က ေနာက္ဆုံးတြင္ အေကာင္းသို႔ေရာက္လာၿပီဟု ထင္ခဲ့သည္။ လြန္ခဲ့ေသာလက သူမ၏ ၁၈ ႏွစ္ေမြးေန႔မတိုင္ခင္ တနလာတၤစ္ရက္မွစခဲ့သည္။ အေဆာင္ထဲက အမ်ားပင္ သူတို႔ ၁၈ ႏွစ္ျပည့္မည့္ေန႔ကို ေတြးေၾကာက္ၾကသလို ပင္ ေထြးငယ္ လည္းေၾကာက္ရြံ့ခဲ့သည္။ မိန္းမေဆာင္က သူ႔ကို ပညာသင္ေပးခဲ့ေသာ္လည္း အသက္ေမြးနိုင္မည့္ တစ္ခုခု ကို ပိုင္ပိုင္နိုင္နိုင္တတ္ခဲ့သည္လည္းမဟုတ္ပဲ အျပင္ေလာကသို႔ဝင္ရေတာ့မည္ မဟုတ္ပါလား။
ေထြးငယ္ သည္ ႐ုံးခန္းက အေခၚခံရၿပီ။ ဦးေဖခင္ သည္ ေက်ာင္းအုပ္ႀကီးျဖစ္ခဲ့သည္မွာ ၅ ႏွစ္ၾကာခဲ့ၿပီ။ သန႔္ရွင္းေရး မ်ားပင္ မိန္းကေလးမ်ားျဖစ္ေသာ ဤ တဝန္းလုံးတြင္ သူသည္တစ္ဦးတည္းေသာ ေယာက်ာ္းျဖစ္သည္။ ဗိုက္ေခါက္ထူ ထူ ထိပ္ေျပာင္ေျပာင္ႏွင့္ ၄၅ ႏွစ္ အရြယ္ခန႔္ရွိမည့္ ဦးေဖခင္အတြက္ ေတာ့ အစားအေသာက္ ႏြမ္းပါးသည္ မရွိေပ။ အေဆာင္ မွာသာ အစာျပတ္ခ်င္ျပတ္မည္။ သူကေတာ့ လစာ အေထာက္အပံ့နည္းသည္ကို အေၾကာင္းျပ၍ ေက်ာင္း စားစရိတ္မ်ားမွ ျဖတ္ယူထားသည္။ ခ်မ္းသာေသာ တကိုယ္ရည္တကာယ မ်ားထံ မိန္းကေလးမ်ား ဆက္သြင္းသည့္ အလုပ္ျဖင့္လည္း ပိုက္ဆံရွာသည္။ တိုင္းျပည္စီးပြားေရး ၾကပ္သည္ဆိုေသာ္လည္း အလြန္အမင္းႂကြယ္ဝေနသူမ်ားက ရွိေနသည္။ အိမ္ေစမ်ားျဖင့္ သူတို႔၏ ခ်မ္းသာမႈကို ျပသၾက႐ုံသာမက သူတို႔ေမြးထားေသာ အိမ္ေဖာ္မ်ားျဖင့္ မိတ္ေဆြ မ်ားကို ဧည့္ခံၾကသည္။ ၾကာလာလၽွင္ အရသာပ်က္သြားနိုင္သည္ျဖစ္ရာ အပ်ိဳႏုႏုထြတ္ထြတ္ေလးမ်ား အျမဲ လိုေနသည္။ ဦးေဖခင္၏ မိဘမဲ့ေက်ာင္းသည္ ေယာက်ာ္းေလးမ်ားႏွင့္ မထိေတြ႕နိုင္ေအာင္ ထိန္းထားေပးသည္ ျဖစ္ရာ သူတို႔ အႀကိဳက္မ်ားကို ေမြးေပးနိုင္သည္။ မိန္းကေလးမ်ားအတြက္ ကာမကိစၥ ဆို၍ အျမင့္ဆုံး မွာ အႀကီးမ်ားက အငယ္ မ်ားကို သင္ေပးတတ္ေသာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေၿဖ ေဖ်ာက္ ျခင္းမၽွေလာက္သာ တတ္ၾကသည္။

ဦးေဖခင္ သည္ သူ႔လုပ္သက္တေလၽွာက္ ယင္း သူေဌးမ်ား လိုခ်င္ေသာ အေနအထားမ်ားကို ဖန္တီးေပးနိုင္ခဲ့သည္။ ေထြးငယ္ ကို မႏွစ္က စ၍ သတိထားမိလာသည္။ သူမ၏ ဆံပင္ညိဳညိဳေလးသည္ သူ႔ေက်းဇူးရွင္ေဖာက္သည္ မ်ားအတြက္ အႀကိဳက္ေတြ႕နိုင္ေပသည္။ သူသည္တစ္ခါတေလ ေထြးငယ္ကို ကိုယ္တုံးလုံးႏွင့္ ဆံပင္မ်ား တင္ပါးေပၚ ဖုံးလၽွက္၊ နီညိဳေရာင္ ေစာက္ေမႊးမ်ားက အဖုတ္ပတ္လည္ ဝန္းရံလ်က္ ျမင္ၾကည့္ဘူးသည္။ ကေလးမကို သူသည္ ဦးဆုံး လိုးရသူျဖစ္ခ်င္သည္။ သို႔ရာတြင္ ပထမဆုံးအႀကိမ္အတြက္ သူ႔ကို ထိုက္ထိုက္တန္တန္ေပးမည့္ သူမ်ားကလည္း ရွိေနေပသည္။ သူ႔ဆႏၵကိုျဖည့္ေပးမည့္ အပ်ိဳမငယ္မ်ားစြာက အရန္သင့္ရွိေနေပသည္။ သူ႔တြင္ အာသာေျဖစရာ တစ္ေယာက္ေတာ့ အျမဲရွာထားသည္။ ႐ုံးခန္းသို႔တစ္ပတ္ တစ္ခါေလာက္ေခၚကာ ေက်ာင္းတြင္း အမွားတစ္ခုခုေၾကာင့္ ဒဏ္ေပးရာမွ စ၍ လိုင္းသြင္းယူသည္။ ႐ုံးခန္းတံခါးကိုပိတ္၊ အဝတ္အစားမ်ားခၽြတ္ၿပီး ခုံေပၚတြင္ ကုန္း ခိုင္းၿပီး ႀကိမ္ႏွင့္ ေဆာ္သည္။ သူ႔ႀကိမ္ရိုက္ခ်က္သည္ အလြန္နာသည္ျဖစ္ရာ ဒဏ္ေပးခံရသူ ကေလးမငယ္ခမ်ာ တစ္ပတ္ခန႔္ ဆက္တိုက္နာေနရသည္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ေတာ့ ထိုဒဏ္ကို မခံနိုင္ေသာ မိန္းကေလးသည္ ပါးစပ္ အတြင္း အလိုးခံရျခင္း မွသည္ ေနာက္ဆုံးဖင္ အလိုးခံရျခင္းအထိ ႀကိမ္ဒဏ္မွ သက္သာေအာင္ လုပ္ေပးရရွာေတာ့ သည္။
တံခါးေခါက္သံၾကားရၿပီး ေထြးငယ္ အခန္းတြင္းသို႔ဝင္လာသည္။ ေဒးဗစ္ သည္ အခန္းတစ္ဖက္တြင္ ထိုင္ေနကာ ဦးေဖခင္ က စားပြဲေနာက္တြင္ထိုင္ေနသည္။ သူသည္ ေထြးငယ္ ႏွင့္ပတ္သက္၍ ေဒးဗစ္ သေဘာက်ပါက က်ပ္ ၅၀၀ ျဖင့္ လႊဲေပးရန္ သေဘာတူၿပီးျဖစ္သည္။ ၅၀၀ ဆိုေသာေငြသည္ သူ႔လစာ ၆ လစာေလာက္ရွိသည္ျဖစ္ရာ အငန္းမရ လိုခ်င္ေနသည္ႏွင့္ အတူ ေထြးငယ္ အား တင့္တင့္တယ္တယ္ျဖစ္ေစရန္ ၂ က်ပ္ဖိုးခန႔္ အရင္းတည္၍ အဝတ္အစား သစ္မ်ားဆင္ေပးထားေပသည္။
ေထြးငယ္ သည္ ဦးေဖခင္ လွမ္းေခၚလိုက္ေသာ အခန္းတြင္း၌ လူစိမ္းတစ္ဦး ရွိေနသည္ကို အံ့ၾသသြားသည္။ သူ႔ကို အဝတ္ သစ္မ်ားဆင္ေပးထားသည္ ကို သတိထားမိေသာ္လည္း ယင္းမွာ မနက္ျဖန္ တြင္ ေက်ာင္းမွ ထြက္ရေတာ့ မည္ျဖစ္၍ ဟုသာ ထင္ေနသည္။ မဝတ္ဘူးေသာ အဝတ္မ်ားျဖင့္ သူ႔ဘဝတြင္ အလွဆုံးျဖစ္ေနသည္။ ဘေလာက္စ္ အက်ီ  ၤႏွင့္ စကတ္ထမီ သည္ သူ႔ကိုယ္လုံးကို ေပၚေစသည္။ ဝတ္စုံေပၚတြင္ သူ႔ဆံပင္ညိဳေလးမ်ားက ဝဲက်လ်က္၊ ေဒးဗစ္ က သူ႔ကို စိုက္ၾကည့္ေနေၾကာင္းသတိထားမိသည္။ “ဆရာႀကီး ကၽြန္မကို ေခၚသလားရွင္”
“ဟုတ္တယ္၊ ေထြးငယ္။ ငါ ညည္းကို သတင္းေကာင္း တစ္ခုေျပာမလို႔။ မနက္ျဖန္ဆိုရင္ ညည္းလည္း ၁၈ႏွစ္ ျပည့္ ၿပီ ဆိုေတာ့ ေက်ာင္းက ထြက္ရေတာ့မယ္။ တိုင္းျပည္ကလည္း စီးပြားက်ေနေတာ့ အလုပ္အကိုင္ရဖို႔ဆိုတာ ဘယ္လိုမွ မလြယ္ဘူး။ ခုေတာ့ ငါ့ မိတ္ေဆြ ဦး ေဒးဗစ္ က အိမ္ေဖာ္ အသစ္တစ္ေယာက္ လိုခ်င္ေနတာနဲ႔ အံက်သြားတယ္။ ညည္း အေၾကာင္း လည္း ငါေျပာျပထားၿပီးၿပီ”
“ဟုတ္ကဲ့ ဆရာႀကီး။ သမီးလည္း ဒီေန႔ၿပီးရင္ ဘာလုပ္ရမယ္ ဆို တာ မသိပါဘူး။ အေဆာင္က ထြက္သြားတဲ့ အမ ေတြလည္း အဆင္ေျပတယ္ ၾကားရတယ္ကိုမရွိဘူး။ လမ္းေပၚမွာ ပဲ လို႔ၾကားေနရတာ..”
“ေဒးဗစ္၊ အဲဒါ ေထြးငယ္ ပဲေလ”
“ေအး၊ ေထြးငယ္၊ ငါ က အိမ္ေဖာ္ တစ္ေယာက္ လိုခ်င္ေနတာ။ ငါ့ၿခံက ၿမိဳ႕စြန္မွာ။ အိမ္က အခန္း ၁၅ ခန္း၊ အိပ္ခန္းခ်ည္းပဲ ၆ ခန္းရွိတယ္။ တစ္ေယာက္တည္းေနေပမယ့္ ဧည့္သည္ေတြ ဧည့္ခံရတာ တစ္ခါတေလ ရွိတတ္တယ္။ ညည္းအတြက္ အခန္းတစ္ခန္းနဲ႔ေနရမယ္။ လစာလည္း ေကာင္းေကာင္းရမယ္။ အဝတ္အစားလည္း ဆင္ေပးမယ္။ ငါဆင္ေပးတဲ့ အဝတ္အစားေတြဝတ္ရမယ္။ အလုပ္ကေတာ့ တစ္ပတ္ကို ၇ ရက္လုံး အခ်ိန္မေရြး လိုအပ္ တဲ့အခ်ိန္မွာ လုပ္ေပးရမယ္။ ငါ့ကို သခင္ႀကီးေဒးဗစ္ လို႔ေခၚၿပီး ငါလိုအပ္တာေတြကို အစအဆုံးလုပ္ေပးဖို႔ပဲ။ သက္သက္သာသာ ေတာ့ ေနရမွာမဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေကာင္းေကာင္းေနေကာင္းေကာင္းစားရမယ္။ ညည္းအတြက္ အခန္းကိုယ္က ေရခ်ိဳးခန္းတြဲလ်က္ အဆင့္အတန္းျမင့္ျမင့္ေနရမွာ။ လစာကလည္း ဒီေခတ္ လူေတြ ရဖို႔မလြယ္တဲ့ ပိုက္ဆံမ်ိဳးေပးမွာပဲ။ အဲေတာ့… ငါ့အလုပ္ကို လက္ခံနိုင္မလား ကေလးမ”
ေထြးငယ္ သည္ ေဒးဗစ္ ကို စိုးရြံ့စြာၾကည့္မိသည္။ သူသည္ ဦးေဖခင္ ႏွင့္ ရြယ္တူေလာက္ျဖစ္ရာ သူလို ၁၈ ႏွစ္ အရြယ္အတြက္ေတာ့ အဘိုးႀကီးျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ဦးေဖခင္ ထက္ ကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြး အမ်ားႀကီးသာသည္။ အရပ္က၅ ေပ ၁၀ လက္မေလာက္ရွိကာ အသားညိဳညိဳ ေတာင့္ေတာင့္တင္းတင္းျဖင့္ ပို၍ ႏုပ်ိဳပုံရွိသည္။ သူသည္ အိမ္ႀကီးတစ္ခုတြင္ သခင္ႀကီးတစ္ဦးႏွင့္ အတူေနရမည္။ သို႔ရာတြင္ သူ႔အတြက္ ေရြးခ်ယ္စရာ မ်ားမ်ားမရွိ။ မနက္ျဖန္ တြင္ လမ္းေပၚသို႔သြားမလား။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ရသည့္အလုပ္ကို အဆင္ေျပေအာင္ လုပ္ရမည္သာျဖစ္သည္။ အလုပ္ သည္ မလြယ္မွန္းသူသိေသာ္လည္း သူ႔ဘဝတြင္ လြယ္သည့္အလုပ္လည္း မရွိခဲ့ဘူးေသး။ “ဟုတ္ကဲ့ပါ  သခင္ႀကီး ေဒးဗစ္ ။ သမီး ..အဲ ကၽြန္မ သခင္ႀကီး သေဘာက်ေအာင္ ေနပါ့မယ္။ သမီးကို ယုံၾကည္လို႔ အလုပ္ရွာေပးတဲ့ ဆရာႀကီး ကိုလည္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္”
ဦးေဖခင္ သည္ ေဒးဗစ္ ကို ျပဳံးျပသည္။  “ဒါဆို မင္းကို နက္ျဖန္မနက္ ၁၀ နာရီ ကားနဲ႔လာေခၚလိမ့္မယ္  ေထြးငယ္ ညည္း ပစၥည္းေတြ အဆင္သင့္ သိမ္းထုတ္ထားၿပီး အလုပ္လုပ္ဖို႔ျပင္ေပေတာ့။ ကိုေဒးဗစ္ေရ ခင္ဗ်ားလည္း သူ႔ကို သေဘာက်မွာပါ။ သူလည္း လမ္းေပၚအေရာက္ခံမွာမဟုတ္ဘူး။ ေဆာင္းလည္းဝင္လာၿပီဆိုေတာ့ အျပင္မွာ အေတာ္ ခ်မ္းေနၿပီ။ ေထြးငယ္ ညည္းလည္း အခန္းျပန္ၿပီး သူငယ္ခ်င္းေတြကို ႏႈတ္ဆက္ေပေတာ့။ နက္ျဖန္ဆို ညည္းဘဝ စၿပီ။ Good luck”
“ေက်းဇူးပါပဲ ဆရာႀကီး ဦးေဖခင္၊ သခင္ႀကီးေဒးဗစ္ကို လည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ကၽြန္မကို စိတ္ပ်က္စရာ မျဖစ္ေစရပါဘူးရွင္” ေထြးငယ္ အခန္းထဲမွလွည့္ထြက္သြားသည္ႏွင့္ မ်က္လုံးမ်ားက သူမ ဖင္ေပၚတြင္ ကပ္ပါသြားၾက သည္။

ေထြးငယ္ ေပ်ာက္သြားေတာ့မွ ေဒးဗစ္  ဦးေဖခင္ ဖက္သို႔လွည့္လိုက္သည္။ “သူ႔ၾကည့္ရတာ မဆိုးပါဘူး။ အၾကာႀကီး သင္ေပးေနရမယ့္ပုံ မေပၚဘူး။ ခင္ဗ်ား ၾကည့္ရတာ သူ႔ကို သေဘာက်ေနပုံပဲ။ ၂ လ ေလာက္ဆို လာခဲ့ေလဗ်ာ။ ခင္ဗ်ားကို ခြဲေကၽြးမွာေပါ့။ သူက အရင္ ဟာေတြနဲ႔စာရင္ တကဲ့ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ေလးပဲ။ ကဲ ဒီမွာ ေငြ ၅၀၀။ ဆံပင္ညိဳညိဳေလးဆိုေတာ့ က်ဳပ္ မိတ္ေဆြေတြလည္း အႀကိဳက္ေတြ႕ေလာက္တယ္ဗ်။” ေဒးဗစ္ ပိုက္ဆံေပးၿပီး ထြက္သြား ေတာ့သည္။
ေဒးဗစ္တို႔ ထြက္သြားသည္ႏွင့္ ဦးေဖခင္ သည္ ေငြမ်ားကို ေရတြက္ လ်က္က်န္ေနခဲ့သည္။ သူသည္အေပ်ာ္ႀကီး ေပ်ာ္ လ်က္၊  ေထြးငယ္ ကို စဥ္းစားရင္ ေတာင္လာေသာ သူ႔ လီးကို ဆႏၵျဖည့္ဖို႔ ႀကံေနေတာ့သည္။ “ေဒၚေကသီ ေရ ေနာ္ေနာ့္ကို ကၽြန္ေတာ့္ ႐ုံးခန္းလႊတ္ေပးပါ။ ခင္ဗ်ားလည္း ဒီေန႔ ႐ုံးေစာေစာဆင္းခ်င္ဆင္ေတာ့ဗ်ာ။ ခင္ဗ်ားလည္း မိုးခ်ဳပ္မွ ျပန္ရတာ မ်ားေနၿပီဆိုေတာ့ ဒီေန႔ ေစာျပန္ဖို႔ တန္ပါတယ္။” ဦးေဖခင္ သည္ ျပဳံးလ်က္၊ သူသည္ သူ၏ ေနာက္ဆုံး သားေကာင္ျဖစ္ေသာ ေနာ္ေနာ္ ကို စားခ်င္ေနသည္။ ေဒးဗစ္ သည္ ကိုယ္တုံးလုံးျဖစ္ေနေသာ ေထြးငယ္ ကို ဖက္လ်က္ လိုးေနပုံ၊ သူမ၏ ဆံပင္ရွည္ ညိဳညိဳမ်ား သည္ ကုတင္ေပၚတြင္ ျပန႔္က်ဲလ်က္ ရွိပုံ၊ ေဒးဗစ္၏ လီးႀကီးက နက္ရွိုင္းစြာ လိုးသြင္းလ်က္ရွိပုံ တို႔ကို မွန္းလ်က္ သူ႔ လီးမွာ မာေတာင္လ်က္ရွိသည္။
“ဟုတ္ကဲ့ ဦးေဖခင္၊ ေက်းဇူးပဲရွင္၊ ကၽြန္မကေလးေတြေတာ့ ေစာေစာျပန္လာတာျမင္တာနဲ႔ အံ့ၾသကုန္ၾကေတာ့မွာ ပဲ၊ ေနာ္ေနာ့္ ကို ဒဏ္ေပးမလို႔မဟုတ္လား၊ သူ မေန႔ကေဒၚဝင္းမ ရဲ့ အတန္းမွာ ေပါက္ကရလုပ္တယ္ဆိုတာ ကၽြန္မ ၾကားပါတယ္” ေဒၚေကသီသည္ ဦးေဖခင္ က ေနာ္ေနာ္ကို ကာမလြန္က်ဴးေနမွန္း ရိတ္စားမိသည္။ သို႔ရာတြင္ သူ႔ အလုပ္ မဟုတ္၊ သူ႔တြင္ လစာသင့္ေသာအလုပ္ရွိေနၿပီး ဒီလို ခပ္မိုက္မိုက္ မိဘမဲ့ ကေလးငယ္တစ္ေယာက္ေၾကာင့္ အလုပ္ျပဳတ္ ခံရလို႔ မျဖစ္ေပ။
“ေအးဗ်ာ။ ဒီကေလးမကေတာ့ က်ဳပ္တို႔ေက်ာင္းကို ဖ်က္ဆီးေတာ့မွာပဲ။ အပတ္တိုင္း သူ႔ကို တစ္မ်ိဳးမဟုတ္ တစ္မ်ိဳး နဲ႔ ဒဏ္ေပးေနရတယ္။ အင္းေလ။ က်ဳပ္တို႔ ေက်ာင္းက ထြက္လို႔ ဆိုးဝါးတဲ့ေလာက ထဲ ေရာက္မသြားခင္ တတ္နိုင္သမၽွေတာ့ လူ႔စည္းကမ္းေတြ နားလည္ေအာင္သင္ေပးရမွာပါပဲ။ ေက်ာင္းျပင္ကေတာ့ ဆိုးဝါးတဲ့ေလာက ပဲဗ်ိဳ႕။ ဒီေန႔ ေကာင္းသတင္းကေတာ့ ခုနက သခင္ႀကီးေဒးဗစ္ က ေထြးငယ္ ကို အိမ္ေဖာ္ ေခၚသြားဖို႔ သေဘာတူလိုက္ၿပီဗ်။ နက္ျဖန္ မနက္ ၁၀ နာရီ လာေခၚလိမ့္မယ္ သူ႔ကို အဆင္သင့္ လုပ္ခိုင္းထားလိုက္အုံးေနာ္”
“ဟုတ္လား ေထြးငယ္ က နည္းနည္း ရိုးေပမယ့္ လိမၼာတဲ့ကေလးပဲ၊ ေကာင္းတာေပါ့။ အိမ္ေဖာ္အလုပ္ကေတာ့ ေကာင္းေကာင္း လုပ္နိုင္မွာပဲ” ေဒၚေကသီသည္ ဦးေဖခင္၏ မိတ္ေဆြ သူေဌးမ်ားေနာ္ပါသြားေသာ သူ႔ေက်ာင္းသူ ေလးမ်ား မည္သို႔ျဖစ္သြားၾကသည္ကို သိပါသည္။ သူတို႔သည္ သူတို႔မလုပ္ခ်င္ေသာ တစ္ခုခုကို လုပ္ၾကရေပလိမ့္ မည္။ သို႔ရာတြင္ မိဘမဲ့ကေလးဘဝအတြက္ ထင္သေလာက္ေတာ့ ဆိုးမည္မဟုတ္ဟု သူေတြးသည္။  “ဟုတ္ကဲ့ ဒါဆို ကၽြန္မသြားေတာ့မယ္ဆရာႀကီး ၊ ေနာ္ေနာ့္ ကို ခဏခ်င္းေရာက္ေအာင္ လႊတ္လိုက္ပါမယ္ေနာ” ေဒၚေကသီ ပစၥည္းမ်ား ကိုသိမ္း၊ တံခါးကိုပိတ္ကာ ေနာ္ေနာ္ ကို ဆရာႀကီး ဦးေဖခင္ ေခၚေနေၾကာင္း သြားေျပာရန္ထြက္ခဲ့သည္။
ေဒၚေကသီ သည္ အပ်ိဳေပါက္ ကေလးငယ္မ်ား ေနရာ အခန္းထဲသို႔ဝင္လာခဲ့သည္။ ေနာ္ေနာ္ သည္ေတာ့ ေထြးငယ္ လို ကံေကာင္းမည္မဟုတ္၊ ဦးေဖခင္ သည္ သူ႔ကို ေကာင္းေကာင္း စားေနၿပီမို႔ အပ်ိဳစင္ ရိုးရိုးေလးမ်ားကို သာႀကိဳက္သည့္ သူ႔ မိတ္ေဆြ သူေဌးမ်ားထံ ေရာင္းမည့္ ပုံမရွိ၊  ထိုသူတို႔သည္ အပ်ိဳေလးမ်ားကို အရွက္ကုန္ေအာင္ အစုံလုပ္ခိုင္းၿပီးမွ အပ်ိဳရည္ကို အရယူ ျခင္းျဖင့္ အရသာခံတတ္ၾကသည္။ လမ္းေပၚမွာ အခ်ိန္မေရြး ဝယ္လို႔ ရနိုင္သည့္ အေတြ႕အၾကဳံရွိၿပီး မိန္းကေလးမ်ားကို မလို ခ်င္ၾက၊ “ေနာ္ေနာ္၊ ညည္းကို ဆရာႀကီး ဦးေဖခင္ က ႐ုံးခန္းကို ခ်က္ျခင္း လာဖို႔ ေခၚေနတယ္။ ညည္းမေန႔က ေဒၚဝင္းမ အခန္းမွာ ေပါက္ကရ လုပ္ အသံေပး တယ္မဟုတ္လား။ ဒဏ္ေပးဖို႔ ပဲျဖစ္မယ္။ ညည္း သင္ခန္းစာပဲယူမလား ေနာက္ထပ္ပဲ ဆက္ဒဏ္ေပးခံေနအုံးမလား စဥ္းစားေပေတာ့” ေဒၚေကသီ သည္ ေျပာရင္း ကေလးမကို စိုက္ၾကည့္သည္။ သူ႔အတြက္ စိတ္ထဲကေတာ့ မေကာင္း။ သို႔ေသာ္ ဒီကိစၥသည္ သူ႔ ေန႔စဥ္ဘဝအတြက္ ဘာမွေတာ့ အေရးမပါလွေပ။

ေနာ္ေနာ္ သည္ အိပ္ယာထဲမွ တုန႔္ဆိုင္းတုန႔္ဆိုင္း ထလာရသည္။ သူေတာ့  ဦးေဖခင္ ၏ ကာမက်ဴးမည့္ ဒဏ္ကို ခံရေပအုံးေတာ့မည္ျဖစ္ေၾကာင္း သိေနသည္။ တစ္ခါက သူ႔ပါးစပ္ထဲတြင္ ၿပီးသြားသည္အထိ လီးႀကီးကို စုတ္ေပးခဲ့ ရဘူး ၿပီ၊ အရင္အပတ္ကလည္း ခုံတန္းရွည္ေပၚတြင္ ကိုယ္တုံးလုံး ေမွာက္ခိုင္း၊ ဖင္ကိုေျမႇာက္ခိုင္းၿပီး သူ႔ အဖုတ္ကို ပယ္ပယ္နယ္နယ္ အပ်ိဳရည္ဖ်က္ခဲ့ဘူးၿပီ။ ေနာက္တစ္ခါဆိုရင္ ဖင္ခ်ခံရမည္ ဟုလည္း ေျပာလိုက္ေသးသည္။ သူလို ကေလးတစ္ေယာက္အတြက္ တစ္ေယာက္ေယာက္ရဲ့ ဖင္ေပါက္ထဲ လီးႀကီးထည့္ လိုးလို႔ရမယ္လို႔ေတာ့ မယုံနိုင္၊ သူ႔ဖင္ေပါက္သည္ ေသးေသးေလးျဖစ္ၿပီး သူေတြ႕ဘူးသည့္ ဦးေဖခင္၏ လီးႀကီးက အလြန္ႀကီးသည္ျဖစ္ရာ ဘယ္လိုမွ မဆန႔္နိုင္ဟုသာ ထင္မိသည္။ မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစ အဝတ္အစားမ်ားကို ဆြဲျဖန႔္သတ္ယတ္ေအာင္ လုပ္ၿပီး ဦးေဖခင္၏ အခန္းဖက္ သာသာေလၽွာက္လာကာ တံခါးကို ေခါက္သည္။
“လာလာ ေနာ္ေနာ္၊ ဝင္ခဲ့၊ ငါ ေစာင့္ေနတာ”  ဦးေဖခင္ သည္ ပုဆိုးေအာက္မွ လီးႀကီးကို ပြတ္ေနရင္း ေနာ္ေနာ္ ဝင္လာ သည္ကို ၾကည့္ေနသည္။ “ တံခါးပိတ္ၿပီး မင္းတုန္းခ်လိုက္” အမိန႔္ေပးသည္။ ေနာ္ေနာ္ သည္ ေထြးငယ္ ႏွင့္ အရပ္ အတူတူေလာက္ရွိေသာ္လည္း က်န္တာ ဘာမွ မတူ။ ေနာ္ေနာ္၏ ဆံပင္မ်ားသည္ မည္းညစ္ညစ္၊ နို႔ႀကီးမ်ားက အတန္ ႀကီးၿပီး ဖင္ကေတာ့ ေလၽွာသည္။ သူသည္ အလိုးခံဖို႔ ေမြးလာသည္ဟုသာ စဥ္းစားၿပီး ရသေလာက္ အျမတ္ထုတ္ဖို႔သာ ဦးေဖခင္ စဥ္းစားသည္။  “ေဒၚဝင္းမက မေန႔ကသူ႔အတန္းထဲမွာ ညည္း စကားမ်ားတယ္ လို႔တိုင္တယ္ ဟုတ္လား၊ ဘာမွ အတြန႔္တက္ဖို႔မစဥ္းစားနဲ႔၊ ဘယ္လို အေဆာ္ခံရမယ္ ဆိုတာ နင္သိတယ္ မဟုတ္လား” ဦးေဖခင္ ေျပာရင္း ခုံကို စားပြဲမွလြတ္ေအာင္ ဆြဲထုတ္သည္။ သူ႔ေပါင္ေပၚတြင္ ေနာ္ေနာ္ ေမွာက္ဖို႔ ေနရာ ရေအာင္ ေျခေထာက္ကို ခ်ဲလိုက္ၿပီး ေမွာက္ခ်ဖို႔ လက္ျဖင့္ ျပသည္။
ေနာ္ေနာ္ သည္ ဦးေဖခင္၏ အမိန႔္စကား သံအၾကားတြင္ ရွက္ေၾကာက္ျခင္းျဖင့္ ေခါင္းမ်ားပူကနဲျဖစ္သြားသည္။ သူ႔ဖင္ကို သုံးေလးရက္ ထိုင္လို႔မရေအာင္ ရိုက္အုံးေတာ့မည္ထင္၏။ ႀကိမ္လုံး ဆိုသည့္ စကားေတာ့ မၾကားရ သျဖင့္ နည္းနည္းမ်ားသက္သာေလမလား ေတာ့ ေမၽွာ္လင့္နိုင္သည္။ “ဟုတ္ကဲ့ ပါဆရာႀကီး ရွင့္” ဦးေဖခင္နား တိုးကပ္သြား ၿပီး ေပါင္ေပၚတြင္ အသာေလး ေမွာက္ခ်လိုက္ရသည္။ သူ႔ေခါင္းသည္ ၾကမ္းျပင္သို႔ စိုက္ေနၿပီး တင္ပါးမွာ ေပါင္ေပၚ တြင္ ဖင္ဘူးေတာင္းေထာင္ေပးသလိုျဖစ္ေနသည္။ ဦးေဖခင္၏ လီးႀကီးေတာင္ေနသည္ကို သူမ၏ ဗိုက္တြင္ သိေနရ သည္။ သူမ၏ေက်ာေပၚတြင္ သူ႔လက္ျဖင့္ ပြတ္ကာ အရသာယူရင္း ဖင္ကို ပြတ္ေနေၾကာင္း ခံစားမိသည္။ လုံခ်ည္ကို လွန္တင္လိုက္ကာ ေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို ဆြဲကားလိုက္တာ ခံရသည္ ေသာအခါ ကိုယ္ကို က်ဳံ႕လိုက္မိသည္။ လုံခ်ည္ မွာ ခါးအထိ အတြင္းခံေပၚေအာင္ ဆြဲလွန္ထားခံလိုက္ရၿပီး ေျပာင္ရွင္းေနေသာ ေျခေထာက္မ်ား ကို လက္ျဖင့္ ပြတ္သတ္ျခင္းခံေနရၿပီ။
ဦးေဖခင္ သည္ ေနာ္ေနာ္ ၏ ေခ်ာမြတ္ေသာ အသားကို အရသာ ခံ၍ ေနရင္း လုံခ်ည္ကို ခါးအထိ ဆြဲလွန္ေသာအခါ အတြင္းခံ ေကာဆက္ ရွင္မွီး သည္ ရင္ပတ္မွ ေပါင္ၾကားထိ တစ္ဆက္တည္း ျဖစ္ေနေၾကာင္း သတိထားမိသြားသည္။ “ဒီ ဟာႀကီးဝတ္ထားလို႔ေတာ့ နင္နဲ႔ မျဖစ္ဘူး။ ငါက ဖင္လွန္ရိုက္မွာ။ အဲေတာ့ မတ္တတ္ရပ္ၿပီး အဝတ္ေတြ အားလုံး ခၽြတ္လိုက္စမ္း ေနာ္ေနာ္.”
ေနာ္ေနာ္ ေတြ ေနသည္။ ဤအမိန႔္သည္ သူ႔ အတြက္ တုန္လႈပ္မႈကို ပိုတိုးေစသည္။ သူ ကိုယ္တုံးလုံးျဖစ္ရေတာ့ မည္။ မည္သို႔ျဖစ္ေစ သူ မတ္တတ္ရပ္၍ အဝတ္မ်ားကို ခၽြတ္ခ်ပစ္ရသည္။ ၿပီးေတာ့ ခဏရပ္ေနသည္။ ထို႔ေနာက္ တစ္စတည္းႏွင့္ ခ်ဳပ္ထားေသာ ရွင္မွီးအတြင္းခံကို ဆက္ခၽြတ္ ရသည္။ သူ႔ရင္သားမ်ားသည္ ၾကပ္တည္းစြာခ်ဳပ္ေႏွာင္ ထားရာမွ လြတ္ထြက္သြားသည္။ အစကို ဆြဲခ်သည္ႏွင့္ အဖုတ္လည္း ေပၚလာေတာ့သည္။ အားလုံးကို ၾကမ္းေပၚသို႔ ခၽြတ္ခ်ၿပီးေသာအခါ လက္တစ္ဖက္က ရင္ပတ္ေပၚ ေနာက္တစ္ဖက္က အဖုတ္ကို ဖုံးဖို႔ႀကိဳးစားသည္။ ေခါင္းကို ငုံ႔ထား သည္။ ဦးေဖခင္၏ မ်က္လုံးမ်ားကို သူရင္မဆိုင္ခ်င္။
“မတ္တတ္ ဆန႔္ဆန႔္ရပ္ၿပီး လက္ေတြကို ေဘးခ်ထားစမ္း။ နင့္ကိုယ္လုံးက လွေတာ့ ငါ ေသခ်ာ ၾကည့္လို႔ရေအာင္” ေနာ္ေနာ္၏ လက္မ်ား ေဘးသို႔ ခ်လိုက္ရသည္။ ရင္သားမ်ားသည္ ႀကီးေသာ္လည္း တင္းေနသည္။ အတန္ႀကီး ေသာ နို႔သီးေခါင္းမ်ားမွာ အခန္းတြင္းေလေအးေၾကာင့္ ေထာင္မတ္၍ ေနသည္။ “ေျခေထာက္ေတြကို ခ်ဲလိုက္” အမိန႔္အရ ေနာ္ေနာ့္ ေျခေထာက္မ်ား ခ်ဲလိုက္ရေသာအခါ အဖုတ္ဝသည္ ျဖဲၿပီးျဖစ္သြားသည္။ ေနာ္ေနာ့္မ်က္ႏွာတြင္ ရွက္ရိပ္ႏွင့္ ရဲ ေနသည္ကို ၾကည့္ရင္း သူ႔ လီးေတာင္လာသည္။ “တုံးလုံးေနရတာ ရွက္မေနပါနဲ႔ဟ။ ညည္းက ကိုယ္လုံးလွတာပဲ။ ခၽြတ္ၾကည့္ရတာ ငါေတာင္ သေဘာက်သြားၿပီ။ ကဲ ခုနအတိုင္းျပန္ေနေတာ့။”
ေနာ္ေနာ္ သည္ ဦးေဖခင္၏ ေပါင္ေပၚတြင္ ေမွာက္ရျပန္သည္။ ဒီတစ္ခါတြင္ ေတာ့ သူမ၏ အကာ မပါေတာ့ေသာ ရင္သားမ်ားသည္ သူ႔ေျခေထာက္မ်ားကို ထိလ်က္ေနသည္။ ေတာင္ေနေသာလီးႀကီးက သူမဗိုက္ေျပာင္ေျပာင္ကို ထိုးမိေနသည္။ လက္မ်ားျဖင့္ ျပန္ပြတ္လာတာကို ခံစားရသည္။ တင္သားမ်ားကို ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းပြတ္သျဖင့္ ရဲ လာသည္။ လက္တစ္ေခ်ာင္းသည္ ဖင္ၾကားထဲသို႔ တိုးဝင္လာသျဖင့္ ဖင္ကို ရႈံ႔ထားမိသည္။
“ျဖန္း” အသံသည္ တစ္ခန္းလုံးၾကားရေအာင္ က်ယ္သည္။ ဦးေဖခင္ သည္ ေနာ္ေနာ္ ၏ ညာဖက္ တင္ပါးကို အရမ္းနာ ေအာင္ လက္ျဖင့္ လႊဲရိုက္လိုက္ၿပီး ဖင္ရႈံ႔ထားျခင္းရွိမရွိ ျပန္ၾကည့္သည္။ ထို႔ေနာက္ ဘယ္ဖက္ တင္ပါးကို လႊဲရိုက္ ျပန္သည္။ တျဖန္းျဖန္းအသံမ်ား တစ္ခန္းလုံးဆူသြားသည္။ သူမ၏ ညည္းသံႏွင့္ အတူ တင္ပါးမ်ား ရဲတြတ္လာသည္ ကို ဦးေဖခင္ျမင္ေနရသည္။
“ဆရာႀကီးရယ္။ အရမ္းနာတယ္။ ေတာ္ေလာက္ပါၿပီေနာ္” သူမ တိုးတိုးေတာင္းပန္သည္။ ေတာင္းပန္လို႔ မရမွန္း လည္း သူမ သိသည္။ ရိုက္လိုက္တိုင္း သူမဗိုက္ကို ထိုးေနေသာ လီးႀကီးက တင္းကနဲျဖစ္သြားမွန္း သတိထားမိ သည္။ ခုလို ရိုက္ရတာ သူေက်နပ္ေနပုံရသည္။ ဘယ္တစ္လွည့္ ညာတစ္လွည့္ ရိုက္ခ်က္မ်ားက ဆက္၍ က်ေရာက္ လာသည္။ တစ္ခ်က္ထက္ တစ္ခ်က္ ပိုအားပါလာသည္။ ပို၍ စပ္ နာ လာ ရင္း ဗိုက္ကို ထိုးေနေသာ လီးႀကီးက ပိုတင္း လာေနရင္း သူ႔ေပါင္ေပၚတြင္ သူမ လိမ္တြန႔္ေနသည္။
ဦးေဖခင္ သည္ သူ႔ေရွ႕မွ လႊဲရိုက္ခံေနရေသာ ကိုယ္တုံးလုံးမေလးဗိုက္က သူ႔လီးႀကီးကို သူ႔လီးႀကီးကို ပြတ္ေပးေနသလို ျဖစ္ေနတာကို ဖီးတက္ေနသည္။ ၁၅ ခ်က္ေလာက္ ဆက္တိုက္ရိုက္ၿပီးေသာအခါမွ ခဏ နားလိုက္သည္။
ဖင္ကိုရိုက္ခံရတာ ရပ္သြားေသာအခါ ေနာ္ေနာ့္ ဖင္သည္ မီးေလာင္သကဲ့သို႔ပူေနၿပီ။ သူမ ညည္းတြားရင္း မ်က္ရည္ ေတြက်ေနသည္။ ပူေနေသာ တင္ပါးမ်ားကို ဆက္အပြတ္ခံရေသာအခါ အရမ္းစပ္သည္။ ဦးေဖခင္၏ လက္မ်ားသည္ စားပြဲေပၚမွ အုန္းဆီပုလင္းကို လွမ္းယူလိုက္သည္။ ပုလင္းကို ဖြင့္ၿပီး သူ၏ အသားေျပာင္ေျပာင္ေပၚသို႔ တစ္စက္ခ်င္း ခ်သည္။ စပ္ေနေသာ အသားေပၚသို႔ ဆီျဖင့္ ပြတ္ေပးေနသည္။
“ဖင္ကို ရႈံ႔မထားနဲ႔ ေလၽွာ့ထားစမ္း။ ငါ ဆက္ရိုက္လိုက္ရမလား” ေနာ္ေနာ္ ဖင္ကို ဆန႔္ေပးလိုက္ရသည္။ သူ၏ ဆီစြတ္ ထားေသာ လက္ေခ်ာင္းမ်ားသည္ ဖင္ၾကားသို႔ စမ္းဝင္သြားသည္။ ဖင္ဝကို ပြတ္လိုက္ေသာအခါ သူမ အသာ ဖင္ရႈံ႔လိုက္ ျပန္မွန္းသတိထားမိသည္။ “ငါ ေနာက္ဆုံးသတိေပးတာေနာ္၊ ေနာ္ေနာ္။ ဖင္ကို ေလၽွာ့ထားစမ္း” ေနာ္ေနာ္ ေလၽွာ့ခ်လိုက္ရၿပီး လက္ေခ်ာင္းမ်ားသည္ ဖင္ၾကားထဲသို႔ တိုးဝင္ကာ တင္ပါးႏွစ္ခုကို ဆြဲ ခ်ဲ႕သြားသည္။
ဖင္အျဖဲခံရသည္ ႏွင့္ ေနာ္ေနာ္ အရမ္းရွက္ေနသည္။ ေလေအးတိုးမႈေၾကာင့္ ဖင္ဝ ျဖဲခံထားရမွန္းသိေနရသည္။ ဆီမ်ား ပိုစိုလာၿပီး ဖင္ဝကို အသာထိုးထည့္လိုက္ေသာ လက္ေခ်ာင္းသည္ စြပ္ ကနဲ အတြင္းထဲထိ တိုးဝင္သြားသည္။
ဦးေဖခင္ ၏ လက္ေခ်ာင္းကို သူမ ဖင္က ညႇစ္လိုက္သည္။ ျပဳတ္တူႏွင့္ ညႇပ္ထားသလိုျဖစ္ေနသည္။ ဖင္ထဲသို႔ လီးထိုး ထည့္ပါက မည္သို႔ ခံစားရမည္ကို သူ စဥ္းစားမိေနသည္။ ဒီညေတာ့ ဒီကေလးမ ဖင္ကို ခ်ရမည္။ ဖင္ အတြင္းထဲသို႔ နက္နက္ ႏွိုက္လိုက္ေသာအခါ သူ႔ေပါင္ေပၚတြင္ တြန႔္သြားမွန္း သိေနသည္။ သူမ ကိုယ္ကို တင္းလိုက္ျပန္ၿပီ။ “ေလၽွာ့ထား ေနာ္ေနာ္။ ငါ နင့္ဖင္ကို ဖြင့္ေပးေနတာ။ ငါ့လီးထည့္လို႔ရသြားေအာင္။ ခု ေန နင္ သည္းမခံရင္ ခဏေန လီးနဲ႔ ေတြ႕တဲ့အခါ နင္ ကြဲသြားမယ္”
ဖင္ထဲသို႔ လက္ထည့္ခံေနရသည္မွာ အခံရဆိုးလွသည္။ ေပါင္ေပၚတြင္တြန႔္လိန္၍ ေနသည္။ ဒီလို တြန႔္သည္ကပင္ သူ႔အတြက္ ဇိမ္က်ေအာင္ လီးႀကီးကို ဗိုက္ႏွင့္ ပြတ္ေပးလိုျဖစ္ေနသည္။ လက္ေခ်ာင္းတစ္ဆုံး ဝင္လိုက္ထြက္လိုက္ ျဖစ္ေနျခင္း ေၾကာင့္ မသက္မသာ ျဖစ္လ်က္ရွိသည္၊ လက္တစ္ေခ်ာင္းမွသည္ ႏွစ္ေခ်ာင္း ျဖစ္လာပီး ဖင္ဝကို ဆြဲျဖဲ ေသာအခါ “အရမ္းနာတယ္။ ေတာ္ပါေတာ့ ဆရာႀကီးရယ္” ဟု ေတာင္းပန္ရျပန္သည္။ လက္မ်ားသည္ ဖင္ထဲသို႔ ေႁမြဝင္ထြက္ ေနသည့္ႏွယ္ ျဖစ္ေနသည္။ ဖင္ထဲသို႔ ဆီေတြ အေတာ္ေလးဝင္ကုန္ၿပီ။
ဦးေဖခင္ သည္ သူမ ႏႈတ္ဖ်ားမွ အားကနဲထြက္ ေအာင္ ျပင္းျပင္းနက္နက္ တစ္ခ်က္ စိုက္သြင္းလိုက္ၿပီး လက္ကို ျပန္ႏႈတ္ယူလိုက္သည္။ “ကဲထစမ္း။ ငါ့ကို ေက်ာေပးၿပီးရပ္” ေနာ္ေနာ္ သည္ ဦးေဖခင္၏ ေရွ႕တြင္ ေက်ာေပးၿပီး ရပ္ေန ရသည္။ ဦးေဖခင္ က သူမ၏ ေပါင္မ်ားကို ဆြဲယူၿပီး သူ႔ဖက္ တိုးကပ္သည္။ သူ႔ ေပါင္မ်ားကို ေက်ာေပးလ်က္ ခြ ေစၿပီး ေျခေထာက္ကို ၃ ေပခန႔္ ဆြဲကားလိုက္သျဖင့္ သူမ ေပါင္မ်ားၾကားသို႔ မာေတာင္ ေနေသာ လီးႀကီး ႏွင့္ ထိုးမိသြား သည္။ လီးႀကီးသည္ ေပါင္ၾကားတစ္ေလၽွာက္ ေလၽွာက္သြားေနသည္။
ေျခေထာက္မ်ားျဖဲကား ထားရသျဖင့္ ဖင္ဝ ဟျပဲေနေသာ ေနာ္ေနာ္ကို ဦးေဖခင္ ေပါင္ေပၚသို႔ အသာ ဆြဲခ်သည္။
“ဖင္ဝကို ေလၽွာ့ထားေနာ္ ေနာ္ေနာ္၊ ဒါဆို နင္အေတာ္ေလး သက္သာမယ္” အဝင္ေခ်ာေစရန္ သူ႔လီးႀကီးကို ဆီ ျဖင့္ ပြတ္လိမ္းသည္။ သူ႔လီးထိပ္ႀကီးကို သူမ ဖင္ဝက အသာေလးၿမိဳေနသည္ကို ခံစားၾကည့္ေနသည္။ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းဝင္သြား ေနၿပီ။
ေနာ္ေနာ္ သည္ သူ႔ကို ဆြဲ ႏွိမ့္ခ်ခံရေသာေၾကာင့္ ဖင္ထဲသို႔ လီးႀကီးဝင္လာေနမွန္း အထိတ္တလန႔္သိေနရသည္။ “ဖင္ကို မလုပ္ပါနဲ႔ ဆရာႀကီးရယ္။ အဖုတ္ထဲပဲ ခ်ပါလားဟင္။ ဘာမ်ားထူးလို႔လဲ” သူ ေၾကာက္လန႔္စြာေအာ္ သည္။ ဦးေဖခင္ သူ႔စကားကို အေလးထားမည္ဟု ထင္ပုံရသည္။ ဖင္ဝသို႔ ထိုးေနေသာ လီးႀကီးလက္မွ လြတ္ရာလြတ္ ေၾကာင္း ေျပာမိသည္။ သူ႔လက္မ်ားကေတာ့ ဖင္ထဲသို႔ လထစ္ႀကီးဝင္သြားေအာင္ ဆြဲ ခ်ေနသည္။ ေနာ္ေနာ္ ႐ုန္း၍ မရ။ “မလုပ္ပါနဲ႔ရွင္။ အရမ္းနာတယ္” သူမ၏ မ်က္ရည္မ်ား တေရာေသာပါး က်ဆင္းလာသည္။
ဦးေဖခင္ သည္ ေနာ္ေနာ္ ကို ဖင္ဝထဲ ထည့္ခံထားရသည့္ အေနအထားတြင္ ခဏေလး အနားေပးလိုက္သည္။ သူမသည္ ထိုင္တစ္ဝက္ ထတစ္ဝက္ ျဖစ္ေနသည္။ ဖင္ေခါင္းက်ဥ္းက်ဥ္းေလးမွာ လီးႀကီးႏွင့္ ထိုးျဖဲခံထားရသည္။ ခုဆိုလၽွင္ လထစ္ ႀကီး သာဝင္ေသးသည္။ အျပင္ ၆ လက္မေလာက္ က်န္ေနေသးေၾကာင္း သူမ သိ သည္။ သူသည္ ကေလးမ၏ အသားမ်ားကို ပြတ္သတ္ေပးေနရင္း အသာ ဆြဲႏွိမ့္ခ်ေတာ့သည္။ ဖင္ထဲရွိအပူေငြ႕က လီးႀကီးကို ေႏြး ေတးေတး ျဖစ္ေစမႈကို ဇိမ္ယူေနသည္။ “ကဲ အေတာ္ေလးဝင္သြားၿပီ။ ငါ့လီးႀကီးတစ္ေခ်ာင္းလုံး ဝင္ေအာင္ထည့္ရမယ္။ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ဆက္ထိုင္စမ္း ေနာ္ေနာ္။”
တစ္ကိုယ္လုံးကို လႈပ္ခံေနရရင္း ေနာ္ေနာ္ ငိုေနသည္။ လက္ျဖင့္ သူ႔ကိုယ္လုံးကို ဆြဲခ်ခံရေသာအခါ ဖင္ထဲသို႔ စို႔ ႀကီး ထိုးခံရသလို နာက်င္ရသည္။ လီးႀကီးေပၚမွ အေၾကာမ်ား အဖု အထစ္မ်ားကို သူ႔ဖင္က သိေနသည္။ သူ႔ကို ဆြဲ ခ်လိုက္ မတင္လိုက္လုပ္သည္။ ထို႔ေနာက္ ပို နိမ့္ေအာင္ ဆြဲခ်သည္။ အေရျပားမ်ား ျပဲစုတ္ကုန္သလို ခံစားရသည္။ စိုေနသလို လည္းခံစားရသည္။ ဆီ ေတြစိုေနတာလား သူမ၏ ေသြးေတြလား သူမသိ။ ဖင္ထဲသို႔ နက္နက္ စိုက္ေအာင္ ဆြဲခ်ခံရသည့္ အခါတိုင္း ေနာ္ေနာ္ စူးေနေအာင္ ေအာ္သည္။ ေနာက္ဆုံးတြင္ သူသည္ လီးႀကီး တစ္ေခ်ာင္းလုံး စိုက္ဝင္လ်က္ ဦးေဖခင္၏ ေပါင္ေပၚတြင္ ထိုင္မိေနေၾကာင္း သတိထားမိသည္။ “ခဏေလး ေနပါအုံး ဆရာႀကီးရယ္။ လႈပ္လိုက္တာနဲ႔ နာလြန္းလို႔ပါ။” ၿငိမ္ ထိုင္ေနရေသာအခါ နည္းနည္းသက္သာသည္။ ဖင္ထဲတြင္ လီးႀကီး တစ္ေခ်ာင္း လုံး ဝင္ေနသည္ကို မႏွစ္မ်ိဳ႕ေသာ္လည္း ဆြဲထုတ္ခံရသည္ထက္ေတာ့ သက္သာပါေသးသည္။
ဦးေဖခင္ သည္ သူ႔လီးႀကီးကို ေနာ္ေနာ္၏ ဖင္ေခါင္းတေလၽွာက္ ႏွိပ္ နယ္ ေပးေနသလို ခံစားရျခင္းအား ေက်နပ္ လ်က္ ရွိသည္။ ဖင္ဝႂကြက္သားမ်ားက သူ႔လီးအားတြန္းထုတ္ ညႇစ္ေပးေနသည္။ သူ႔လက္မ်ားက ေနာ္ေနာ့္ နို႔ေတြကို ပြတ္သတ္ေနသည္။ နို႔သီးေခါင္းကို ညႇစ္ျခင္း၊ ေခ်ေပး လွိမ့္ေပးျခင္းတို႔ျဖင့္ နို႔သီးမ်ား မာလာေအာင္ လုပ္သည္။ ေနာ္ေနာ္ သည္ သူမ၏ အပ်ိဳနို႔ ႏုႏု ေလးမ်ားအား နာက်င္ေအာင္ ညႇစ္ခံရသျဖင့္ ႐ုန္းသည္။ ဖင္ထဲသို႔ လီးႀကီးက ပို၍ ေဆာင့္ဝင္လာသည္။ နို႔ကနာလိုက္ ဖင္က နာလိုက္ ျဖစ္ေနရသည္။ “ကဲ ငါ့ကို နင့္ဖင္ဝနဲ႔ လိုးေပးစမ္း ေနာ္ေနာ္။ ေကာင္းေကာင္းလုပ္ရင္လုပ္ မလုပ္နိုင္ရင္ ႀကိမ္လုံး သာ ၾကည့္ထားေပေတာ့”

အမိန႔္စကား ေၾကာင့္ ေနာ္ေနာ္ တြန႔္သြားသည္။ သူ႔လီးကို သူမ ဖင္ျဖင့္ လိုးခိုင္းေနသည္။ အလြန္အမင္းလည္း နာလွသည္။ မလုပ္ေပးပါလၽွင္ ႀကိမ္လုံးစာမိမည္။ ႀကိမ္ျဖင့္ အေဆာ္ခံရၿပီး ေနာက္ဆုံးတြင္ ဖင္ခ်ခံရအုံးမည္သာ ျဖစ္ နိုင္ေပသည္။ ေနာ္ေနာ္ အားယူ၍ တင္ပါးဆုံကို အသာဆြဲတင္သည္။ လီးႀကီးသည္ အသာေလး ေလၽွာထြက္ က်န္ခဲ့သည္။ ဆြဲထုတ္လိုက္ေသာအခါ ဖင္ထဲမွာ ဟာသြားသည္။ ဖင္ဝ ႂကြက္သားက လဒစ္ႀကီးကို ညႇစ္ထားသည္ အထိ ဆြဲထုတ္လိုက္သည္။ ဦးေဖခင္၏ လက္မ်ား သူ႔ တင္ပါးဆုံေပၚ ပြတ္ေသာအခါ သူ႔ကို ျပန္ထိုင္ေစခ်င္မွန္း သိလာရသည္။ သူမ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ျပန္ထိုင္ခ်ရသည္။ သူက ေတာ့ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း သြက္သြက္ လုပ္ေစခ်င္ေနပုံရသည္။
ဦးေဖခင္ သည္ ေနာ္ေနာ္ ကို ဆြဲခ်လိုက္သည္။ သူ႔ လီးႀကီးသည္ ဖင္ထဲသို႔ တိုးဝင္သြားသည္ႏွင့္အမၽွ ညႇစ္ထားျခင္း ခံရျပန္သည္။ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းဆြဲခ်ျခင္းျဖင့္ သူ႔ လီးကို ပိုမာေတာင္လာေအာင္လုပ္သည္။ ေနာ္ေနာ္ ပါးစပ္က ေအာ္ ညည္းသံ ထြက္လာေသာ္လည္း အပ်ိဳစင္ဖင္ကို လိုးေနရသည့္အတြက္ ပို၍ ထန္လာသည္။ လီးႀကီးတစ္ေခ်ာင္း လုံး အရသာရွိရွိ ဝင္ေနေအာင္ ဆြဲေဆာင့္ခ်လိုက္ၿပီးမွ “ျပန္ထ၊ ငါ့လီးကို ဖင္ထဲက ထုတ္ပလိုက္စမ္း”  အမိန႔္ေပးျပန္သည္။
ေနာ္ေနာ္ သည္ အသားကို စူးထိုးခြဲသကဲ့သို႔ လီးႀကီး ဝင္ထြက္ေနေအာင္ တြန္းတင္ တြန္းခ် ခံေနရသည္။ သူ႔ ဖင္သည္ ရက္စက္ေသာလီးႀကီး၏ အၾကမ္းပတမ္း လိုးသြင္းျခင္းကိုခံစားရသည္။ လက္ျဖင့္ အတြန္း အဆြဲ က အလိုးကို ပို၍ ျမန္ဆန္လာေစသည္ႏွင့္အမၽွ သူမ၏ ခႏၶာကိုယ္က တြန္းကန္ထုတ္ေနသည္။ လီးအသြင္းက ပို၍ နက္ရွိုင္းလာၿပီး သူ႔ အူလမ္းေၾကာင္း ကို ထိုးခြဲလာသည္။ ေနာက္ဆုံးတြင္ သူ႔ကိုယ္တြင္းသို႔ အနက္ဆုံးျဖစ္ေအာင္ ဖိခ်ခံရၿပီးေသာအခါ လီးႀကီး ၏ ဆတ္ကနဲ တုန္ခါမႈႏွင့္အတူ လေရမ်ား ထိုးသြင္းခံလိုက္ရသည္။ သူမ ငိုသည္။ သူ႔ဖင္ သည္ လေရထုတ္စရာေနရာတစ္ခု ျဖစ္ခဲ့ရၿပီ။ သူ၏ ဖင္ေပါက္သည္ အဖုတ္ကဲ့သို႔ပင္ ဦးေဖခင္၏ လီးႀကီးအား ဂြင္းတိုက္ ေပးစရာ ပစၥည္း တစ္ခုျဖစ္ရျခင္းကို မယုံၾကည္နိုင္ေအာင္ျဖစ္ရသည္။ ဖင္ထဲသို႔ ပူေႏြးေသာ လေရမ်ား ဆက္ တိုက္ ထပ္ဝင္လာသည္။
ဦးေဖခင္ သည္ ေနာ္ေနာ့္ ဖင္အျပည့္ လေရမ်ား ထုတ္ၿပီးသြားေသာအခါ သူ႔လီးႀကီးကို ညႇစ္ေပးသလိုျဖစ္ေနေသာ လွပသည့္ ဖင္ဝေလးကို ၾကည့္ေနသည္။ ေခြက်သြားေသာ ေနာ္ေနာ္ကိုၾကည့္ရင္း ေပ်ာ့က်လာေနေသာ သူ႔လီးႀကီးကို ေလၽွာ့လိုက္ကာ “ငါ့လီးကို ထုတ္လိုက္ေတာ့” ဟု အမိန႔္ေပးလိုက္သည္။ သူ႔ေပါင္ေပၚမွ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ထသြားစဥ္ ဖင္ထဲမွ လီးႀကီး ျဖည္းျဖည္းခ်င္းထြက္လာကာ နီရဲ ကာ ေဟာင္းေလာင္းေပါက္ျဖစ္က်န္ခဲ့ေသာ ဖင္ဝ ေလးကို ေသခ်ာၾကည့္ ေနသည္။ ဖင္ဝမွ လေရမ်ား ပြက္ကနဲ ထြက္က်လာသည္ကို ျမင္ရသည္။ သူမကို အသာတြန္းဖယ္လိုက္ ၿပီး “အဝတ္ေတြျပန္ဝတ္ၿပီး အခန္းျပန္ေတာ့ ေနာ္ေနာ္၊ ေနာက္ အတန္းထဲမွာ ေကာင္းေကာင္းေန၊ မွတ္ထား” ဟု ေျပာကာ ႐ုံးခန္းထဲမွ ထြက္သြားသည္။ အခန္းထဲတြင္ ကိုယ္တုံးလုံးႏွင့္ ေနာ္ေနာ္သည္ မ်က္ရည္မ်ားက က်ဆင္းလ်က္၊ လေရမ်ားက ဖင္ဝမွ သည္ ေပါင္မ်ားတေလၽွာက္ စီးဆင္းလ်က္ က်န္ခဲ့ေတာ့သည္။ ''

အပုိင္း (၂) ဆက္ဖတ္ရန္ >>


အျပာကား HD အလန္းေလးေတြၾကည့္ခ်င္ရင္ ေအာက္ပုံကုိႏွိပ္ပါ..